Dag 1

     


Het is een stralende ochtend. Als ik om 9.00 uur aankom hebben Régis en zijn zoon Ari de panelen van de afrastering al losgemaakt. We kijken samen naar de boom. De vorm bepaald de beste werkwijze.
Régis en Ari overleggen de procedure stap voor stap. De naar het zuidwesten neigende stam wordt het eerste aangepakt. Deze is het moeilijkst om te zagen.
Omdat de takken in de sterk overhellende kroon bijna geen zijtakken hebben moeten er meters overbrugd worden zonder enig houvast. De dode klimop op de stam en takken maakt het nog lastiger om een stabiele klimondergrond te vinden.

round_corner

Vanaf de grond zoekt Régis het beste punt om het klimtouw te zekeren. Hij gooit een dunne lijn met een soort loodje omhoog naar het gekozen punt. De tweede keer is raak. “Dat is echt geluk hebben,”  zegt Régis. “Een goed begin.”
Hij hijst het klimtouw omhoog.
Eenmaal boven wordt alles opnieuw bekeken en besproken met Ari die beneden staat. Het blijkt moeilijk om de grote tak in delen te zagen zoals het plan was. Er is niets om de touwen aan vast te maken. “Wat staat er onder,”  vraagt Régis? Kort overleg. Dan de beslissing om de tak in één keer te laten vallen.
Een gok, daar zijn ze eerlijk over.

 
Met het vallen van de tak is de kop eraf. Het moeilijkste deel van de kap is geklaard. De rest van de kroon wordt nu stapsgewijs verwijderd. Steeds overleg en steeds een zekere spanning. Alles draait om veiligheid, controle over en weer. Dan een signaal; ben je klaar? De zaag start.

Samenwerking

Het is fascinerend te zien hoe Régis en Ari op elkaar zijn afgestemd en samenwerken. Ze zijn beiden zeer geconcentreerd, er mag niets misgaan. Je bent als mens echt niets in de buurt van die enorme stukken hout.
Het is de uitdaging de juiste beslissingen te nemen, en iedere handeling een stap richting overwinning te maken.
Een persoonlijk gevecht, als een bergbeklimmer tegen een steile wand. Het leven tot de rand gevuld.

round_corner